8 คำถามกับพีชชี่ #สตีเฟ่นโอปป้า แนะวิธีค้นหาตัวเอง และเคล็ดลับเด็ดๆ เอาชนะอุปสรรค!

เมื่อวันเสาร์ที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 ที่ผ่านมา ทาง Scholarship.in.th ได้มีโอกาสเข้าร่วมงาน GoUni in Chiang Mai กิจกรรมดีๆ ฟรีๆ จากพี่ๆ GoUni ที่ช่วยเปิดโอกาสให้น้องๆ นักศึกษาเข้าเรียนต่อ

บรรยากาศในงานนั้นนอกจากจะมีพี่พีชชี่เจ้าของช่องยูทูบอย่าง PEACHII ที่โด่งดังจากแฮชแท็ก #สตีเฟนโอปป้า พร้อมยอดผู้ติดตามกว่า 1 ล้านคน! งานนี้ก็มีพี่ฟ้า ษริกา หนึ่งในยูทูบเบอร์สาวมาให้ความรู้กับน้องๆ ด้วยเช่นกัน

 

 

หากใครอยากรู้ว่าบรรยากาศในงานเป็นอย่างไร และประสบการณ์ต่างแดนของทั้งคู่จะมันแค่ไหน สามารถรับชมได้ที่นี่: เรื่องเล่าจากต่างแดนของยูทูบเบอร์สาว PEACHII – ฟ้า ษริกา ในงาน Go Uni in Chiang Mai

และในโอกาสดีๆ แบบนี้เราจึงอยากพาทุกคนไปทำความรู้จักกับทั้งคู่มากขึ้น ซึ่งวันนี้เป็นคิวของพี่พีชชี่ กับบทสัมภาษณ์สุด exclusive กับคำถาม 8 ข้อที่เปิดประเด็นทั้งแรงบันดาลใจในการสร้างคอนเทนต์

รวมไปถึงประสบการณ์การเรียนต่างประเทศ การค้นหาตัวเอง และเคล็ดลับเอาชนะความขี้เกียจสำหรับใครที่กำลังหมดไฟ ว่าแล้วก็เลื่อนลงไปอ่านแรงบันดาลใจดีๆ จากพี่พีชชี่กันได้เลย :D

 

View this post on Instagram

Back to black ☁️

A post shared by PEACHII (@iampeachii) on

 

#1

Q: อะไรคือจุดเริ่มต้นทำช่องยูทูบ และแรงบันดาลใจในการทำ?

PEACHII: พีชทำเพราะมีโอกาสไปเรียนต่อต่างประเทศ แล้วเป็นคนชอบแชร์เรื่องราวอยู่แล้ว ก่อนทำยูทูบก็เคยเขียนบล็อก มันมีเรื่องเล่าเยอะแล้วเราชอบแชร์ พอมีโอกาสได้ไปเรียนเมืองนอก ได้ไปเจออะไรใหม่ๆ ประสบการณ์ใหม่ๆ นอกห้องเรียนเลยอยากจะแชร์

รวมถึงเรามองเห็นตัวเราในเด็กไทยหรือคนไทยหลายๆ คน แล้วเราคิดว่าเรื่องนี้คนอื่นคงจะอยากรู้เหมือนกัน และมันคงเป็นประโยชน์ต่อเค้าเหมือนกัน ก็เลยทำคอนเทนต์ ทำยูทูบขึ้นมาที่มันเกี่ยวกับ crossed-culture, ไทย versus อังกฤษ อะไรแนวๆ นี้ค่ะ

 

View this post on Instagram

🇬🇧 #gouni

A post shared by PEACHII (@iampeachii) on

 

#2

Q: ประสบการณ์การเรียนในต่างประเทศ สร้างแรงบันดาลใจในการทำคอนเทนต์รึเปล่า?

PEACHII: สำหรับพีชคือเต็มๆ เลย เพราะพีชทำ GoUni ด้วย แล้วจริงๆ แล้วช่องยูทูบกับธุรกิจนี้มันเกิดขึ้นพร้อมๆ กัน คือตอนที่พีชไปมีเรื่องเล่าเยอะ แล้วรู้สึกว่าตอนนั้นที่พีชเรียนจบก็เริ่มทำธุรกิจแล้ว

แล้ว GoUni จะช่วยให้คำปรึกษานักเรียน ช่วยให้ข้อมูลเกี่ยวกับนักเรียนด้านการเรียนต่อ ช่องยูทูบของพีชในตอนนั้นเลยจะคล้ายๆ แนวนั้น

 

 

เหมือนโจทย์พีชคือทำยังไงก็ได้ให้เด็กไทยรู้สึกว่าประเทศอังกฤษมันไม่ได้ไกลขนาดนั้น เราอยากลดสะพานระหว่างประเทศไทยกับประเทศอังกฤษ เราเลยมาโฟกัสที่เรื่องคัลเจอร์ ซับคัลเจอร์ ภาษา ของกิน วัฒนธรรม

พีชก็เลยเอาจากประสบการณ์ตัวเองที่เป็นนักเรียนเนี่ยแหละมาเล่าเรื่องนี้ เหมือนมาเล่าผ่านประสบการณ์ของคนที่ก็เป็นเด็กไทยที่โตที่ไทย ไม่เคยไปต่างประเทศมาก่อน แล้วเจอเรื่องต่างๆ ที่มันน่าสนใจ

ถ้าถามพีชคือการได้ไปเรียนต่อก็ถือเป็นแหล่งข้อมูลที่ใหญ่ที่สุดของพีชในการเริ่มทำช่องตรงนี้

 

View this post on Instagram

Bath through my film 🎞

A post shared by PEACHII (@iampeachii) on

 

#3

Q: เคยเจอความคาดหวังที่คนอื่นมีต่อเรา หรือเรามีต่อตัวเองแล้วอยากจะแชร์บ้างไหม?

PEACHII: ความคาดหวังของตัวเองมันเยอะอยู่แล้ว พีชมองว่ามันเป็นธรรมชาติของการทำงานมากกว่า โดยส่วนตัวพีชไม่ชอบการทำงานเพื่อแข่งขันกับคนอื่น ชอบแข่งขันกับตัวเอง แต่นั่นก็หมายความว่ามีความคาดหวังกับตัวเองเยอะเหมือนกัน คือเราตั้งความหวังไว้ค่อนข้างสูงเกินไปด้วย

พีชว่าแรกๆ มันก็ดีแต่ถ้าเราหาจุดบาลานซ์ไม่เจอก็อันตรายเหมือนกัน แล้วความคาดหวังของคนอื่นก็คงหลีกเลี่ยงไม่ได้เพราะเราทำงานกับสาธารณะ แต่พีชไม่ได้เก็บมันมาเป็นบรรทัดฐานอะไรขนาดนั้น ก็เก็บมาเป็นไอเดียมากกว่า

ส่วนมากพีชไม่ค่อยมีปัญหากับความคาดหวัง แล้วพีชก็ไม่ได้ทำตรงนี้เป็นฟูลไทม์ แต่เราก็ต้องหาบาลานซ์มันให้เจอ

 

 

#4

Q: ความคาดหวังของยูทูบเบอร์ฟูลไทม์และพาร์ทไทม์แตกต่างกันมากแค่ไหน?

PEACHII: ตอนแรกพีชทำเป็นงานอดิเรก แล้วพีชว่าเรื่องนี้เป็นดาบสองคมมากๆ ของคนที่เค้าเปลี่ยนงานอดิเรกมาเป็นงาน เค้าจะเจอความคาดหวังซึ่งมันมีผลค่อนข้างมาก

เพราะตอนที่เราทำเป็นงานอดิเรกเราจะไม่รู้สึกมีความคาดหวัง ความคาดหวังเราคือสนุกอย่างเดียว ทำด้วยความสนุก ทำด้วย passion

 

View this post on Instagram

🍃#myGoUniExperience 📷 by @siratchanun

A post shared by PEACHII (@iampeachii) on

 

แต่พอเริ่มทำเป็นงาน มันจะมีความคาดหวังของคนอื่น เราจะเริ่มเอาความคาดหวังของคนอื่นเข้ามา เช่น สมมติว่าตอนแรกเราชอบวาดรูป แล้วมีคนมาบอกว่าจริงๆ แกควรจะวาดสวยกว่านี้สิ เราก็รู้สึกว่าไม่ใช่ละ เราวาดเพราะเราสนุก ไม่ได้อยากวาดให้สวยตามความคาดหวังของใคร

แต่ถ้านำการวาดรูปมาเป็นงานความคาดหวังของคนอื่นคือต้องสวย แล้วความคาดหวังของคนอื่นจะกลายมาเป็นความคาดหวังของเราได้ง่ายขึ้น

แต่สุดท้ายมันก็คือบาลานซ์ เราว่าความยากที่สุดของการทำตรงนี้คือจะบาลานซ์ยังไงระหว่างความคาดหวังของคนอื่นความคาดหวังของตัวเอง ความคาดหวังของลูกค้า และความคาดหวังของทีมงาน

 

View this post on Instagram

❄️ #ยืนงงในดงหิมะ

A post shared by PEACHII (@iampeachii) on

 

#5

Q: วิธีค้นหาตัวเองว่าตัวเองชอบอะไร อยากเรียนอะไร หรือรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ว่าเราถนัดด้านนี้?

PEACHII: เราว่ามันคือการลอง จะได้รู้ว่าเราชอบอะไรหรือไม่ชอบอะไร เช่น ตอนอยู่มหาวิทยาลัยปีแรก เราเลือกเรียน visual art คิดว่าใช่ละ แต่มันก็ยังเจอสิ่งที่เราไม่ชอบ พีชก็ย้ายคณะ ค้นหาตัวเองไปเรื่อยๆ

พอมาเรียนที่อังกฤษ เราก็ค่อยๆ เจอตัวเองว่าชอบเกี่ยวกับการบริการ เพราะตอนนั้นมีคนถามข้อมูลการเรียนต่อเข้ามาเยอะมาก เราก็ช่วยทุกคนแล้วเราก็รู้สึกว่าถ้าเราทำสิ่งนี้เป็นกิจลักษณะ จะทำให้เด็กไทยอีกหลายคนมาแบบเราได้นะ

 

 

สุดท้ายแล้วพีชมองว่าคนที่ยังหาตัวเองไม่เจอก็ไม่ใช่เรื่องแปลก มันเป็นเรื่องปกติมาก ตัวตนที่พีชเจอทุกวันนี้มันก็อาจจะยังไม่ใช่ absolute ตัวตนก็ได้

ทุกวันมันคือการค้นหาตัวเองไปเรื่อยๆ สิ่งที่เรารู้สึกว่าเราเจอแล้ววันนี้ พรุ่งนี้เราลองสิ่งใหม่ เราอาจจะรู้ก็ได้ว่ามันอาจจะมีสิ่งอื่นอีกที่เราชอบอีก

เพราะงั้นถ้าวันนี้ใครที่ยังหาตัวเองไม่เจอก็ไม่ต้องกดดัน แต่ว่าต้องลอง คือเราลองทำสิ่งใหม่ๆ เพื่อจะได้เจอว่าสิ่งที่เราชอบคืออะไร และสิ่งที่เราไม่ชอบคืออะไร

 

View this post on Instagram

💙

A post shared by PEACHII (@iampeachii) on

 

#6

Q: น้องๆ บางคนอาจไม่ได้เข้าถึงโอกาสที่จะได้ลองขนาดนั้น ควรทำอย่างไรดี?

PEACHII: เราทำอะไรก็ได้ มันอยู่ที่ความเต็มใจของเรา ถ้าง่ายๆ คือเราแนะนำการเขียนไดอารี ลองสังเกตตัวเองดู คุยกับตัวเองเยอะๆ เขียนไปเลยว่าอาทิตย์นี้เราทำอะไรไปบ้าง แล้วเราได้เรียนรู้อะไร สิ่งที่ดีที่สุดที่เกิดขึ้นคืออะไร

เราจะเริ่มค่อยๆ เห็นว่าเราชอบแพทเทิร์นแบบนี้นะ เช่น ความสุขที่เราเจอบ่อยๆ ในวีคนี้อาจเกี่ยวข้องกับคน หรือความสุขที่เกิดขึ้นอาจจะเกี่ยวกับอย่างอื่น เราจะค่อยๆ เห็นตัวเองมากขึ้น การที่เรากลับมาดูที่ตัวเองแบบนี้มันก็ช่วยได้เหมือนกัน แล้วค่อยๆ ผลักดันตัวเองไปค้นหาข้างนอก

 

 

#7

Q: ช่วงเวลาขี้เกียจ มีเคล็ดลับเอาชนะความขี้เกียจได้อย่างไร?

PEACHII: เราเชื่อว่าทุกคนมีวิธีพักเป็นของตัวเอง และมีความขี้เกียจในแบบของตัวเอง อย่างพีชเนี่ย ถ้าวันไหนพีชขี้เกียจก็ขี้เกียจเลยนะ แบบเปื่อยเป็นผักไม่ทำอะไรเลย แต่ว่ามันจะมีความรับผิดชอบอยู่ว่าเราต้องฮึดกลับมาทำอยู่ดี

คนที่ขี้เกียจจนขุดตัวเองขึ้นมาไม่ได้เค้าคงอาจจะไม่โฟกัสที่เป้าหมายมากพอ ซึ่งบางคนก็ยังไม่มีเป้าหมายในชีวิต แต่บางทีเรายังไม่เห็นหรอกว่าเราตั้งใจทำทุกอย่างไปเพื่ออะไร

แต่พีชเชื่อว่าถ้าเราตั้งใจในวันนี้แล้วมันเป็นการสั่งสมอะไรสักอย่างในตัวเรา วันนึงพอมันมีโอกาสเราจะได้เอาทั้งหมดที่กักเก็บมาเอามาใช้ เด็กหลายคนอาจไม่รู้ว่าเราตั้งใจเรียนไปทำไม แต่ถ้าวันนึงเรามีโอกาส ทุกอย่างก็พร้อมที่จะคว้า แต่ถ้ามันมีโอกาสแล้วเราไม่ตั้งใจตั้งแต่แรกก็คว้าไม่ได้

 

 

#8

Q: สุดท้ายนี้อยากให้พี่พีชชี่ฝากคติประจำใจถึงผู้อ่านทุกคน

PEACHII: พีชชอบคำว่า Seize the Day จริงๆ มันมาจากโควทลาตินคือ Carpe diem มันคือทำทุกวันให้ดีที่สุด : )

 

 

จบไปแล้วกับบทสัมภาษณ์ของพี่พีชชี่ที่ยิ่งอ่านแล้วยิ่งได้รับแรงบันดาลใจสุดๆ เลยล่ะ เรายังเหลืออีกหนึ่งสาวสวยที่เชื่อว่าเป็นไอดอลทั้งด้านการศึกษา หรือจะสไตล์แฟชั่นของใครหลายๆ คนเช่นกัน นั่นก็คือพี่ฟ้า ษริกา

รอติดตามบทสัมภาษณ์สุดพิเศษจากมุมมองของเธอได้เลย :D

ร่วมแสดงความคิดเห็นกันจ้า...

ทุนการศึกษาอื่นๆที่น่าสนใจ